سرّ ولى در حديث از حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السلام روايت شده كه فرمودند ( السرّ ما اخفيته في نفسك و اخفى منه ما خطر ببالك ثمّ انسيته ) و در باب صلوات يوميه در قرائت حمد و سوره در ظهرين اخفاء واجب است و در عشائين و صبح جهر واجب است و ميزان جهر و اخفا را گفتند اگر صدا جوهر داشته باشد جهر است و اگر جوهر نداشته باشد اخفاء است و تحقيق كلام اينست كه مراتب جهر بسيار است تا برسد با علا صوت كه فريادش گويند و مستحبّ است در اذان اعلامى كه دارد صدا بهر سنگ و كلوخى برسد براى او استغفار ميكنند و هر كه صداى او را بشنود و برخيزد و نماز كند در نامهء عمل او نوشته مىشود و نيز مستحبّ است در صلوات بر محمّد و آل و نيز اخفاء هم مراتبى دارد تا برسد بحديث نفس و خطورات قلبى و خيالات نفسانى و در باب صلوات جهريّه ميفرمايد بحدّ فرياد نرسد و در اخفاء بحدّى نرسد كه خود هم نشنود و اين آيه شريفه در مقام اينست كه لازم نيست صدا را بلند كنى خداوند عالم بخفيّات هم هست حتى بخطورات نفسانى و خيالات قلبى حتّى و لو فراموش كنى كه چه خيالى و خطورى بوده چون علم حقّ محدود نيست و چيزى از علم او بيرون نيست عالم السرّ و الخفيّات از باطن و ظاهر هر كس خبر دارد لذا ميفرمايد : ( وَ إِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ ) بهر مرتبه جهر كه باشد براى دعا و مناجات و دعوت و قرائت و بيان احكام لزوم ندارد مخفى او هم مكشوف عند اللَّه است . ( فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ ) از اسرار و بواطن بندگان با خبر است و ميداند . ( وَ أَخْفى ) و از سرّ خفىتر كه همان خيالات باشد و خطورات قلبى هم دانا است ( لا يَخْفى عَلَيْهِ شَيْءٌ ) آل عمران آيه 5 . [ سوره طه ( 20 ) : آيه 8 ] اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى ( 8 ) اللَّه نيست الهى مگر او از براى او است اسماء نيكويى در آيه ديگر ميفرمايد :